Boerderijmoment: Tweelingzusjes

afbeelding van Miranda Nolten-Westerhof

Miranda Nolten-Westerhof

Melkveehouder
&

'Marieke en Pleun willen jullie me helpen?” ”Moet dat?” Vraagt Marieke, terwijl Pleun direct opstaat en me vraagt wat ze moet doen. “Er zijn twee kalfjes geboren, tweelingmeisjes. Willen jullie even helpen om ze melk te leren drinken?” “Toe Marieke”, zegt Pleun en na enig aandringen en nog een beetje nasputterend staat ze toch op. “Graag overal en oude jas aan,” zeg ik. “Nee, dan help ik niet,” zegt Pleun. Pffff….tis wat. Maar uiteindelijk komen ze beiden toch in de graanschuur. De een met oude jas en overal en de ander uiteraard met de beste jas en in de beste broek!

In de graanschuur is een gedeelte waar de pas geboren kalfjes tochtvrij en droog staan. Hier zijn van planken flexibele hokjes gebouwd waar in 2 aparte hokjes de kalfjes liggen.

65V staat er op de voorkant geschreven. Dit nummer heeft mama Ansje en de V staat voor vrouw.

"De dracht van een koe is precies gelijk aan de dracht van de mens. 268 dagen, ongeveer 9 maanden"

De tweelingmeisjes zijn prachtig rood/bont gekleurd, hebben mooie schattige snoetjes en zitten in gewicht  niet ver van elkaar af. Het zijn geen grote kalfjes maar ook zijn het geen superkleine dames. Ze zijn precies op tijd geboren. Hoe weten we dat? De dracht van een koe is precies gelijk aan de dracht van de mens. 268 dagen, ongeveer 9 maanden. Maar bij koeien houden we tot op de dag exact bij wanneer ze bij de stier zijn geweest op de koekalender. Of er vindt inseminatie plaats….. Deze kalfjestweeling is precies op de uitgerekende datum geboren.

“Welk kalf ben jij?” Vraagt Pleun aan Marieke. “Wie is er dikker?” “Ik vind deze…of…is het toch die andere…? En welke drinkt er beter?”

We moeten de kalveren toch nog enige hulp bieden bij het drinken. De speenemmer zit iets te hoog, dus Pleun houdt de emmer vast terwijl ik probeer het kalf te laten zuigen op mijn vingers, wat waarachtig super gaat. Het zuigreflex, net als bij een mensenbaby! Zodra het kalf goed zuigt stuur ik met de andere hand het kalfje iets zodat ze dichter bij de speen uitkomt. Met een vrije vinger laat ik de speen in de bek om vervolgens het kalf te laten drinken. Dat gaat drie slokken goed. Door het schudden van haar kop laat ze per abuis de speen los. En kan het ritueel weer van voren af aan beginnen.

”Dit is toch echt Marieke,” zegt Pleun. “Die dronk toch ook slecht na de geboorte?“

Met blije gevoelens denk ik terug aan de kraamperiode van onze tweeling Marieke en Pleun. Terwijl veelvraat Pleun met 2100 gram in het ziekenhuis in Enschede in een bakje (ze paste er nog net in, hoezo kleine hokjes voor kalveren) naast mijn bed geïnstalleerd werd, lag Marieke met haar 1600 gram op de Neonatologie met op de voetjes en armpje draadjes. De één voor de controle van de hartslag, de andere voor een extra infuus en via de sonde kreeg ze voeding omdat ze niet in staat was om zelfstandig te drinken. Nu is Marieke samen met Pleun de grootste van de klas en zijn het gewone slanke, mooie en vooral gezonde dames!

”Maam,” vraagt Pleun, “en ik dan?” “Jij, lieve, mocht na één week samen met mij al weer naar huis waardoor de thuissituatie wel erg complex werd met nog twee dames in de leeftijd van anderhalf en bijna drie jaar en één ‘grote broer van net vijf jaar. Maar gelukkig was jij een tevreden baby en hoorden we je alleen maar huilen wanneer het te lang duurde voordat je de fles kreeg!“

Het gereis naar het ziekenhuis in Enschede brak ons op. Het werk op de boerderij ging gewoon door, het mooie weer kwam eraan en dan nog het heen- en weer fietsen van en naar de basisschool. Gelukkig hadden we een lieve buurman en buurvrouw die graag met buurjongen en Naud meefietsten, en….mochten we Marieke twee weken na haar geboorte ook mee nemen naar huis.

In ieder geval hebben we kalf één aan het drinken gekregen. We vernoemen haar dan ook naar Pleun. Op naar kalfje twee, Marieke. Die zit ondertussen op een draadje achter het hok te zuigen. ”Ze lijkt wel blind”, zegt Marieke. Maar ook dit kalfje drinkt naar enig aandringen zelfstandig aan de speenemmer.

“Wil je ook even de rest van de melk ophalen bij de melkrobot? Dan kunnen we dat andere pasgeboren kalf van Koe Ansje 75 ook leren drinken.” Dit is een prachtig kalf met mooi dik golvend wit haar. Een mooie roze snoet en een volle haardos precies boven op haar kruin.

“Nu ga ik weer naar binnen!” “Ik ook!” Zeggen de tweelingzusjes na elkaar. Wat een genot zulke grote gezonde dames van bijna tien jaar.  

 

Wil je ook jouw verhaal met The Milk Story delen? Wij zijn benieuwd! Mail naar info@themilkstory.nl

(Photocredits: Éole Wind)

DEEL DIT ARTIKEL VIA:

Vorige en Volgende navigatie