Boerderijmoment: een nieuwe woonboerderij

afbeelding van Miranda Nolten-Westerhof

Miranda Nolten-Westerhof

Melkveehouder
T

Terwijl we starten met het bouwen van een noodvoorziening en het leegruimen van onze woning, voeren we gesprekken met de aannemer, boekhouder en de bank. We gaan namelijk ons huis verbouwen tot een huis dat voldoet aan al onze wensen. Onze Saksische en praktische woonboerderij staat nu alleen nog op papier. Het wordt geen strakke designwoning, maar gewoon een nuchtere en praktische boerenwoning, geheel gebaseerd op onze ervaringswensen.

"Bedenken hoe ons ideale huis moet worden, is niet over één nacht ijs gegaan."

Bedenken hoe ons ideale huis moet worden, is niet over één nacht ijs gegaan. Kleine raampjes zijn wel mooi, maar geven niet zo veel licht. Een eikenhouten voorgevel vinden we wel geweldig, maar het duurt tientallen jaren voordat deze een prachtige, diephouten kleur krijgt. En we willen natuurlijk een terras aan de achterzijde, want daar hebben we een heerlijk ver uitzicht over de weilanden.

Voor de meisjes komen er twee kamers waarin ze met z’n tweeën moeten slapen. “Nou, dan moet er wel een gordijn tussen komen en ik wil in mijn eigen bed,” zegt Mayke. “Ach, vrőgger sloapen wie wa met vier jungs op een kamer,” zeggen de opa's. “'t Ies stond op de dekkens, zo godsgruwelijk koald was 't'.”

In onze noodwoning timmeren buurman Herman en opa Bennie een viertal gave kamers in elkaar. Een aantal A-4’tjes waarop geschreven stond “Niet aanraken! Deze muur is gaaf zo!” weerhoudt opa Bennie ervan de prachtige stenen te bedekken met een witte deklaag. We kunnen zo de fantastische oude stenen zien en als je naar boven kijkt zie je de geweldige constructie van het dak. Moet je nagaan dat ze eeuwen geleden deze schuur hebben opgebouwd van eikenhouten boomstammen. Hoe bijzonder!

Weken achtereen worden de slaapkamers ontruimd. De vlier, het bed, de kasten, de gordijnrails. Vooral het opruimen van de laatste 20% kost moeite. Houden? Of weggooien?

We zitten nu bijna in de sloopfase, maar voordat het zover is moeten de aluminium kozijnen er nog uit, de keuken, de laatste kast en de computer. Ons wifikastje is wel al verplaatst. Dat stond op plaats één van het 'to do lijstje'.

En dan op naar de dag wanneer er gestart wordt met slopen. Zullen we met zijn allen nog een traantje wegpinken? 

Jut en Jul zijn dagelijks slagvaardig bezig. Omdat er geen planning is en alles zelf gedaan moet worden, duurt alles drie keer zolang als gedacht. Godzijdank doet de aannemer de bouw van de woning. Hoe kunnen wij anders al onze werkzaamheden afkrijgen? Tussendoor moeten de koeien en kalfjes natuurlijk ook goed worden verzorgd. Doordat er 24-uur weidegang is, zorgen de koeien zelf voor voldoende grasopname. Voor extra brok en maïs zorgen de boeren. 

Wil je de artikelen van The Milk Story ontvangen op WhatsApp? App TMS AAN naar +31 6 33 804 804. Kijk hier voor meer informatie.

DEEL DIT ARTIKEL VIA:

Vorige en Volgende navigatie