Kinderen op bezoek

afbeelding van Heleen Lansink-Marissen

Heleen Lansink-Marissen

Melkveehouder
I

In het kader van de nationale voorleesweken heeft NZO (Nederlandse Zuivel Organisatie) een boek uitgebracht over de melkveehouderij, om voor te lezen op scholen. Toen ik het bericht voorbij zag komen, besloot ik contact op te nemen met de school van mijn dochter. Ook de juf was enthousiast en er werd direct een datum geprikt om, aan de hand van dit verhaal, een bezoek te brengen aan onze boerderij.

De dag begint op school waar ik het verhaal over Tim voorlees. Wanneer Tim per ongeluk zijn beker melk omstoot, moppert zijn moeder dat het zonde is van al het werk dat de koe nu voor niets heeft gedaan. ‘De koe?’ denkt Tim, wat heeft een koe er nu mee te maken? Via de supermarkt, vrachtwagen, fabriek en de tankwagen komt Tim uiteindelijk op de boerderij. Een mooi moment om de kinderen uit de klas van mijn dochter mee te nemen naar ons bedrijf.

Ieder jaar ontvangen wij de groepen vijf en zes op de boerderij. Dit keer gaat het om de groepen één en twee, en dus moest ik mijn informatie een beetje aanpassen. Nadat ik de kinderen op de boerderij de vraag stel waar hun vader en moeder geld mee verdienen, leg ik uit dat wij ons geld verdienen aan melk. Des te beter wij voor onze koeien zorgen, des te makkelijker het is om ons geld te verdienen.

Robin de robot

Wanneer we bij onze melkrobot (voor de kenners, een SAC futureline) aankomen, zijn veel kinderen, maar ook volwassenen een beetje teleurgesteld. Nee, er loopt geen poppetje rond die onze koeien melkt. Grappig genoeg verwachten veel mensen een soort Robin de Robot van Bassie en Adriaan, die melk uit de uiers van onze koeien haalt.

Een duidelijk verhaal

Vervolgens laat ik de groep het voer van de koeien zien. Zoals altijd, staan er ook nu weer een paar kinderen met hun laarzen in het voer van de koeien. Wanneer ik ze vraag hoe zij het zouden vinden als er iemand met laarzen op hun bord met eten gaat staan, wordt het duidelijker. Tijdens het bezoek stel ik veel vragen met terugkoppelingen naar hun eigen leven. Op die manier probeer ik het verhaal van de boerderij zo duidelijk mogelijk te maken.

Omdat ik heel erg benieuwd ben hoe ons verhaal is overgekomen op de kinderen, besluit ik het de ouders te vragen via de groepsapp. Wat een geweldige reacties kreeg ik terug! Conclusie voor ons: er is veel blijven hangen.

De typische boerin

"Wij zijn ervan overtuigd dat we het verhaal van de boerderij moeten delen"

Over het algemeen vonden de jongens het verhaal van de robot interessant en vonden ze het geweldig om op de trekker te zitten. De kinderen die het aandurfden om hun vinger in de bek van een kalfje te stoppen, waren daar het meest van onder de indruk. Maar ook de manier waarop de kalfjes werden opgevangen, in wiegjes (eenlingboxen met stro) is heel duidelijk overgekomen. De mooiste reactie kreeg ik van een meisje: “De moeder van Vera is gewoon boerin!” Wanneer je kinderen vraagt om een boer of boerin te tekenen hebben ze altijd een overal, klompen, een rode zakdoek en een pet. Het beeld van mij als boerin klopte dus niet helemaal. Kijk, daar heb ik mooi bijgedragen aan een juiste beeldvorming!

Wij zijn ervan overtuigd dat we het verhaal van de boerderij moeten delen. Ook dit keer zijn we daar weer in bevestigd. Misschien hebben we volgende keer wel een bezoek bij mooi weer, het was nu best fris voor de kinderen.

Enkele reacties van de kinderen

‘Ik heb in een echte trekker gezeten’

‘De robot gaat onder de billen van de koe met een slag, en dan komt er melk. En Vera kan dat dan opdrinken’

‘Als de kalfjes net zijn geboren krijgen ze oorbellen in’

‘De koeien hebben een ketting om en dan kunnen ze goed zien of een koe goed eet en beweegt’

‘Bij de koeien liggen planken op de grond waar de plas en de poep naar beneden zakt, daardoor blijft het schoon ‘

‘We hebben melk met slagroom gedronken, echt van de koe’

DEEL DIT ARTIKEL VIA:

Vorige en Volgende navigatie