Koekenbakker

afbeelding van Hedwig Hansen

Hedwig Hansen

Melkveehouder en blogger 'Boerdereilen en Zeilen'
A

Als je het zo op de keper beschouwt, dan heeft de grote boer best al een indrukwekkende staat van dienst. Nadat hij op 20-jarige leeftijd eindelijk alle officiële, benodigde papieren op zak had, was de weg vrij om zich volledig op de klei, stront en een bedrijfsovername te storten. Dat ging helaas niet zonder slag of stoot, hij heeft in de loop der jaren de nodige averij opgelopen.

Stapel stenen

In de periode dat Agroplaza vrouwvriendelijk gemaakt moet worden hoor ik bij de openstaande tuindeuren een verontrustend geluid. Ik ga kijken en zie dat de grote boer over een stapel stenen hangt, het bloed gutst uit zijn linkerhand. Hij kan niet zo goed tegen bloed dus langzaam maar zeker glijdt hij af naar een staat van flauwte. Zo goed en zo kwaad als ik kan hijs ik hem overeind en haal een doek om zijn hand in te wikkelen. Even later vertoont de grote boer weer tekenen van leven en duw ik hem in de auto op weg naar de huisarts.

Gevalletje vingers en slijptol

"Dat klopt grote boer, met een dikke knie kun je best wel werken maar met een gebroken knieschijf niet."

Jaren later strompelt de grote boer de huiskamer binnen voor de koffie. “Wat noe dan?” vraag ik. “Uitgegleden over de roosters in de stal”, klinkt het luid en duidelijk. Hij heeft een beetje een stijf been maar met even zitten komt het wel weer goed.

Kopje koffie, koek formaat stokbrood, been omhoog en na een half uurtje is hij weer helemaal hersteld, is hij van mening. Om het herstelproces wat te versnellen smeert hij er verkoelende gel voor paardenbenen op. Dat is op zich al vreemd want we hebben helemaal geen paard, dus waar die gel vandaan komt is mij een raadsel.

Als hij tegen etenstijd weer binnenkomt valt het me op dat hij niet meer loopt maar zwalkt.

Onder protest laat hij zich door de oude boer naar de huisarts rijden. Er is namelijk niks aan de hand, “je kunt best wel werken met een dikke knie, daar hoeft alleen maar wat gel op en een rekverbandje omheen”. Dat klopt grote boer, met een dikke knie kun je best wel werken maar met een gebroken knieschijf niet. Daar helpt geen enkel rekverbandje tegen.

Blauw been

Als ik een paar dagen later het erf oprij zie ik iets liggen. Wat is dat in hemelsnaam? Ik kom dichterbij en zie dat het een been is van de grote boer, verpakt in een knalblauwe brace. De rest van de boer bevindt zich in een put, gelukkig zit het blauwe been nog wel aan hem vast. Niet werken is geen optie en dus maakt hij er maar het beste van. Dat hij daarbij zijn beste beentje voor zet mag duidelijk zijn.

Wijkende haargrens

Van vrij recente datum is het incident rondom de wijkende haargrens. Dat komt deels door de leeftijd, maar het werkt ook niet mee als je je hoofd in een draaiende plafondventilator steekt. De kinderen schrikken zich een hoedje als ze het bebloede hoofd aanschouwen. De kleine boer is een verstandig kind en sommeert zijn vader naar de dokter te gaan. “Welnee, daar hoeft alleen maar een kompresje op, waar is al die paniek voor nodig?” Maar daar neemt de vrouw des huizes bij thuiskomst geen genoegen mee. De huisarts komt er aan te pas en die is snel van oordeel;  daar waagt hij zich niet aan. Het ziekenhuis wordt gebeld en de chirurg van dienst mag de klus klaren. Na deze herstelwerkzaamheden maakt de grote boer zich wel een beetje zorgen of er nog haar gaat groeien op die plek. Dat had best gekund, maar dan is het niet handig om een paar weken na al die kopzorgen je hoofd weer te stoten met alle gevolgen van dien.

Moraal

De moraal van dit verhaal. Als Den Haag ons nu eindelijk eens een keer uitsluitsel geeft over de Natura 2000-kwestie, dan gaat de grote boer misschien wel een nieuwe carrière tegemoet. Die van koekenbakker. Hij heeft de afgelopen jaren immers al flink kunnen oefenen.

Wil je de artikelen van The Milk Story ontvangen op WhatsApp? App TMS AAN naar +31 6 33 804 804. Kijk hier voor meer informatie.

DEEL DIT ARTIKEL VIA:

Vorige en Volgende navigatie