Nieuw-Zeeland, hét land om te boeren

afbeelding van Rosanne Bos

Rosanne Bos

New Zealand Dairy Careers

Rosanne Bos interviewt Nederlandse en Belgische kandidaten die het werk-studie-programma van ‘New Zealand Dairy Careers’ volgen in Nieuw-Zeeland.

Kijk voor meer informatie op www.nzdairycareers.co.nz of volg @NZDairyCareers op Twitter.

1

1500 hectare grond, duizenden koeien en vijf man personeel. De melkveehouderijen in Nieuw-Zeeland doen het door fantastische technieken nog steeds erg goed. Daarom besluiten steeds meer jonge boeren uit Nederland en België om voor twee jaar naar Nieuw-Zeeland te vertrekken om deel te nemen aan het New Zealand Dairy Careers-programma. De komende tijd spreken we een aantal kandidaten over hun ervaringen. Waarom zijn ze vertrokken? Wat zijn de verschillen? En wat kunnen Nederlandse melkveehouderijen van de Nieuw-Zeelanders leren? De eerste kandidaat die we spreken is de Belg Stieven Blancke (25) die in oktober 2013 naar Nieuw-Zeeland vertrok.

 “Als kind wilde ik altijd al boer worden. Vroeger hielp ik dan ook vaak op de boerderij van mijn opa. Mijn ouders en grootouders hebben mij er eerst van weerhouden om de agrarische kant op te gaan, omdat zij dachten dat er geen toekomst in was. Uiteindelijk is het er op de universiteit toch van gekomen met de master Toegepaste Bio-ingenieurswetenschappen in Sint-Niklaas (B).

"De afstand moest wel de moeite waard zijn"

Het idee om naar Nieuw-Zeeland te gaan is ontstaan tijdens het laatste jaar van mijn studie. Ik wilde graag een tijd in het buitenland werken. En dan niet in Frankrijk of Duitsland, maar over een afstand die echt de moeite waard zou zijn. Een klasgenote van mij kwam een advertentie tegen van New Zealand Dairy Careers, een programma waarbij je voor twee jaar naar Nieuw-Zeeland vertrekt om daar, in het hart van de melkvee-industrie, te werken en te studeren. Op deze manier kon ik mijn buitenlandse avontuur combineren met het opbouwen van werkervaring. Vooral dat laatste is vandaag de dag van toegevoegde waarde bij het zoeken naar een eerste baan.

Verschillen

Iets wat me bevalt aan het werk hier, is dat je veel buiten bent. De koeien leven meer in de buitenlucht, waardoor je zelf automatisch ook meer op het land bent.  Het werkritme in Nieuw-Zeeland was het in het begin wel erg wennen. We werken hier met een rotatiesysteem, waardoor ik telkens andere werktijden heb. Een natuurlijk bioritme heb ik hierdoor niet. Ook zijn de werkzaamheden in Nieuw-Zeeland meer gebonden aan de seizoenen dan in Nederland of België het geval is. In de zomerperiode begint er iemand om zes uur met irrigeren, terwijl in het voorjaar de grond vochtig genoeg is en irrigatie dus ook niet nodig is. Dan valt deze drie uur durende klus dus af.

Verrijking

Doordat de landbouw in Nieuw-Zeeland heel anders is, heb ik zelf ook een heel ander perspectief gekregen. Deze ervaring is voor mij heel erg verrijkend. Daarnaast leer je jezelf in zo’n periode echt goed kennen. Je wordt een stuk zelfstandiger, want je staat er voor een groot deel alleen voor. Dit doet veel voor je persoonlijke ontwikkeling in een positieve zin. Zo ben ik nu meer vastberaden, heb ik meer zelfvertrouwen en communiceer ik gemakkelijker in het Engels.

Toekomstperspectief

Eind mei zit mijn tijd er hier op en stap ik weer op het vliegtuig naar huis. Toen ik in augustus weer even drie weken in België was, ben ik namelijk iemand tegen gekomen. Het hebben van een relatie op zo’n afstand is best zwaar, want je mist toch het fysieke contact. Al is het maar even een hand geven. Gelukkig is er Skype! Laatst heb ik haar tot één uur ’s nachts gesproken en moest ik er om vier uur weer uit om te werken. Dan moet je natuurlijk wel uitkijken dat je er lichamelijk niet aan onderdoor gaat.

"Ik heb nu een heel ander perspectief"

Wanneer ik terugkeer naar België hoop ik nog steeds iets in de agrarische wereld te gaan doen. Vooral omdat ik naast een universitaire studie nu ook veel werkervaring heb. Na het programma blijven er in Nieuw-Zeeland veel carrièremogelijkheden. Ik weet alleen nu dat ik België nooit voorgoed achter mij zou kunnen laten. Het is voor mij tijd om terug te keren.

Als ik met deze wetenschap terug zou moeten gaan naar het moment dat ik moest kiezen of ik wel of niet naar Nieuw-Zeeland zou vertrekken, dan zou ik dezelfde keuze maken als toen. Het is een goede ervaring, al weet je natuurlijk nooit wat het alternatief was geweest. Daarnaast wilde ik het echte landbouwleven een keer volledig meemaken. Dat is hierdoor zeker gelukt!”

De volgende keer spreken we Alexander Nysingh (23), die in oktober 2013 in het vliegtuig stapte naar Nieuw-Zeeland. Hij zal onder andere uitleggen waarom hij Nieuw-Zeeland hét land om te boeren vindt.

 

(photocredits cover foto: Dave Young)

DEEL DIT ARTIKEL VIA:

Vorige en Volgende navigatie