#Foodfriend: Veilig, gezond en duurzaam voedsel: gaat dat lukken?

afbeelding van Jurre Zwinkels

Jurre Zwinkels

Voormalig redactielid The Milk Story

Jurre werkte als redacteur voor The Milk Story

N

Na de aankondiging van de nieuwe debatreeks It’s the food, my friend! keek ik het meest uit naar deze zestiende maart. Voedseltrends spelen een belangrijke rol in de huidige waardering van voeding. De bijkomende toename van biologische en duurzame producten doet de terechte vraag rijzen of gezond en duurzaam wel bij elkaar op één bord passen? Of deze zogenaamde sustainable diets de toekomst hebben werd maandagavond bediscussieerd met drie uiteenlopende sprekers in een goedgevulde Rode Hoed.

“Autoriteiten en voedingswetenschappers doen er verstandig aan een samenwerking aan te gaan met voedingsgoeroes om Nederland gezonder te kunnen maken” 

Voedingsgoeroe Ralph Moorman, bekend van boeken en blogs (ook voor The Milk Story) eindigt zijn betoog met bovenstaande stelling. De levensmiddelen technoloog geeft op eigen wijze inzicht in zijn aanpak om “zoveel mogelijk mensen gezond te laten eten”. Volgens Moorman bereiken de wetenschap en bijvoorbeeld het Voedingscentrum te weinig mensen doordat ze niet uitgesproken genoeg zijn. “Wanneer ik zeg dat suiker vergif is weet ik dat ik het nieuws haal, terwijl de waarheid waarschijnlijk genuanceerder is.” Er volgen kritische vragen uit de zaal die hij soms wat kinderachtig pareert; op de vraag of zijn boek De Hormoonfactor juist helemaal niet duurzaam is antwoordt hij: “Ik denk dat er teveel mensen op aarde zijn en ben dus voor geboortebeperking.” 

“Voedselhypes zijn niet duurzaam” 

Natuurwetenschapper Sanderine Nonhebel betreedt als tweede het podium. Ze begint met het managen van verwachtingen: “Ik weet niets van voedsel dan dat ik zelf kook. Ik tel alleen; wat er in gaat, moet er ook weer ergens uit komen.” In een aantal schema’s schetst ze vervolgens waar de problemen en kansen liggen in onze voedselkringloop. Het sluiten van deze kringloop blijkt volgens haar niet mogelijk. Ook de transitie van globaal naar regionaal voedsel is volgens haar onhaalbaar. “Stel je voor dat iedereen op zaterdag naar de boer rijdt om daar zijn inkopen te doen, dan kan dat alleen duurzaam zijn wanneer je op de fiets gaat.  Je kunt dat beter overlaten aan de supermarkt, die doet dat veel efficiënter.” 

“De overheid zet de kaders, maar het bedrijfsleven is aan zet”

Harry Paul van de Nederlandse Voedsel- en Waren Autoriteit is de laatste spreker van de avond. Hij steekt een wat ambtelijk verhaal af over het functioneren van zijn organisatie zonder een duidelijke relatie met de voorgaande sprekers. Zijn belangrijkste punt van aandacht is dat de organisaties die de certificeringen over de veiligheid van voedselproducerende bedrijven verstrekken, strenger moeten worden gecontroleerd. “Audits werden van te voren aangekondigd en wanneer iemand niet voldeed aan de certificering gebeurde daar niets mee.”  

Teleurstellende discussie

De daaropvolgende plenaire discussie is gejaagd. “Voor de mensen die met de trein reizen, om 22.10 uur stoppen we echt” belooft gespreksleider Felix Rottenberg. YFM voorzitter Joszi Smeets stelt de vraag die de avond nog kan redden: “Jullie kunnen allemaal iets heel erg goed, wat hebben jullie nodig om gezamenlijk tot oplossingen te kunnen komen?” Helaas komt er ook op deze vraag geen uniform antwoord. Nonhebel is tot ieders teleurstelling wel duidelijk: “We zijn gewoon met teveel op aarde. Moeder aarde kan ons niet milieuvriendelijk voeden.” 

 

Het volgende It's the food, my friend!-debat gaat over de impact van geld op ons voedselsysteem

DEEL DIT ARTIKEL VIA:

Vorige en Volgende navigatie